Background Photo

ประวัติศาสตร์

โซอุนเคียว การท่องเที่ยว สมาคม

ประวัติศาสตร์

ประวัติศาสตร์-1

โซอุนเคียว ได้ถูกค้นพบครั้งแรกโดยชาวไอนุ (ชนเผ่าพื้นเมืองของจังหวัดฮอกไกโด) พวกเขาได้ออกไปล่าสัตว์ตามริมแม่น้ำอิชิคาริกาวะ แล้วไล่ตามหมีขึ้นไปจนถึงภูเขาไทเซ็ทสึซัง

สำหรับชาวญี่ปุ่น ในปีอันเซที่ 4 (ค.ศ. 1857) นายมัตสึดะ อิจิทาโร ซามูไรชั้นผู้น้อยที่อาศัยอยู่อิชิคาริ ได้สำรวจบริเวณต้นน้ำของแม่น้ำอิชิคาริกาวะ ในช่วงแรกได้พบออนเซ็น ปีถัดมา นายมัตสึอุระ ทาเคชิโร ข้าราชการกระทรวงฮาโคดะเตะ ได้ออกขึ้นเขาสำรวจและค้นพบ “ไอเบทสึโจ”และ “อิชิกาคิยามะ” แต่ยังไม่พบโซอุนเคียว (ต้นน้ำออนเซ็น) และในที่สุดแผนที่ในสมัยนั้นก็ได้มีการบันทึกถึงออนเซ็นต้นน้ำ (คือโซอุนเคียว) เป็นครั้งแรกโดยนายมัตสึอุระ ทาเคชิโร

 

ในสมัยไทโชที่ 4 (ค.ศ.1915) นายชิโอยะ ซุยจิโร ผู้อาศัยอยู่ที่อันทาโรมะ ได้สร้างที่พักออนเซ็น และตั้งชื่อว่า “ชิโอยะออนเซ็น”

ที่มาของชื่อโซอุนเคียวนั้นเริ่มมาจาก ในปีไทโชที่ 10 (ค.ศ.1921) นักเขียนมีชื่อเสียงชื่อโอมาจิ เคเก็ทสึ ได้เข้าพักที่ชิโอยะออนเซ็น ตอนนั้นในพื้นที่หมู่บ้านเล็กๆ นี้ได้มีชื่อว่าโซอุนเบ็ทสึ(ภาษาไอนุ แปลว่าแม่น้ำที่มีน้ำตกหลายสาย) จึงได้ตั้งชื่อว่า”โซอุนเคียว” เคเก็ทสึเป็นคนที่มีขาแข็งแรงมาก ขนาดที่ว่าเดินจากคุราดาเคะขึ้นอาซาฮิดาเคะ เดินระยะทางไกลไปจนถึงเท็นนิงเคียว จนภายหลังได้มีคำกล่าวว่า “หากจะพูดถึงความสูงของภูเขาฟูจิ ก็ต้องพูดถึงความกว้างใหญ่ของภูเขาไทเซ็ทสึซังด้วย”

ทางเข้าสู่หุบเขาใบไม้เปลี่ยนสีซึ่งอยู่ด้านในลึกเข้าไปของโซอุนเคียวออนเซ็น มีแหล่งน้ำพุร้อนธรรมชาติผุดขึ้นมากว่า 20 แห่ง เป็นบริเวณขนาด 200 ม. X 100 ม. น้ำพุร้อนมีอุณหภูมิสูงกว่า 70 องศา น้ำใสไม่มีสี

Return to top